·        η τελευταία εβδομάδα της Μεγάλης Σαρακοστής και προ της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδας ονομάζεται βουβή ή κουφή, διότι παύουν να ακούγονται στις Εκκλησίες οι Χαιρετισμοί της Θεοτόκου.

·        η Κυριακή των Βαΐων καθιερώθηκε τον 9^ο αιώνα σε ανάμνηση της υποδοχής που επιφύλαξε ο λαός με κλαδιά βαΐων στο Χριστό κατά την είσοδό του στα Ιεροσόλυμα. Η λέξη προέρχεται από την κοπτική (βάιον ή βάις-ναι-) που σημαίνει κλαδί.

·        κάθε Μεγάλη Τετάρτη ανοίγει στα Ιεροσόλυμα η γυάλινη προθήκη μέσα στην οποία βρίσκεται τμήμα της «κολόνας του δαρμού» όπου έδεσαν οι Ρωμαίοι τον Ιησού, ώστε να μπορούν να προσκυνήσουν οι πιστοί. Πολλοί ισχυρίζονται πως αφουγκράζονται τους ήχους από το μαστίγιο που χτυπούσε τον Ιησού.

·        το Άγιο Μύρο παρασκευάζεται κάθε Μεγάλη Πέμπτη από 40 περίπου διαφορετικά συστατικά που εμφανίζονται από τον 8^ο αιώνα. Παρασκευάζεται κάθε δέκα χρόνια στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Τελευταία φορά παρασκευής του Αγίου Μύρου ήταν το 2002.

·        η τελετή της εξόδου και της Αποκαθηλώσεως του Εσταυρωμένου καθιερώθηκε μόλις στις αρχές του 19^ου αιώνα στο οικουμενικό Πατριαρχείο κατ’ επίδραση από τη Δύση.

·        ολόκληρη η εβδομάδα μετά τη Μεγάλη ονομάζεται Διακαινήσιμος γιατί την εβδομάδα αυτή βαπτίζονταν οι κατηχούμενοι, όπου γι’ αυτούς η εβδομάδα του Πάσχα ήταν η πρώτη εβδομάδα της εν Χριστώ ανακαινίσεως και αναγεννήσεως. Την ονόμαζαν μάλιστα και λευκή εβδομάδα, επειδή όλη την εβδομάδα φορούσαν λευκούς χιτώνες.

(Προσπαθώ να σας μάθω κάποια πράγματα ......)