ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ...!!!

Πολύ συχνά ακούμε ανθρώπους γύρω μας να απορούν μετά από ένα χωρισμό, «γιατί διάλεξα πάλι λάθος άνθρωπο;» «γιατί έφαγα πάλι

τα μούτρα μου, ή τι κάνω πια και «τραβάω» αυτούς τους ανθρώπους, μήπως το λέει το κούτελό μου;».

 

Στις μέρες μας, οι ανθρώπινες σχέσεις περνούν ίσως την μεγαλύτερη κρίση των τελευταίων ετών. Σε μια κοινωνία που όλα γίνονται

σε πολύ γρήγορους ρυθμούς και που τα περισσότερα είναι επιφανειακά και όχι ουσιαστικά, οι ανθρώπινες σχέσεις και ιδιαιτερα οι

ερωτικές, είναι εφήμερες, περιστασιακές και αφήνουν τους ενδιαφερόμενους (τον έναν, αν όχι και τους δύο) λαβωμένους.

 

Πολύ πίστευαν ότι τα ετερώνυμα έλκονται. Κάτι τέτοιο, όμως, φαίνεται να μην ισχύει. Οι περισσότεροι αναζητούν συντρόφους με πλούτο,

κοινωνικό status, ωραία εμφάνιση. Οι άνθρωποι που ψάχνουν μια σταθερή μακροπρόθεσμη σχέση δεν θα πρέπει να αναζητούν

συντρόφους με την υψηλότερη ποιότητα που υπάρχει, αλλά απλά για συντρόφους που είναι παρόμοιοι με αυτούς. Έτσι, αυξάνουν τις

πιθανότητες για ευτυχία και σταθερότητα.

 

Ειδικότερα, οι γυναίκες αναζητούν στο σύντροφό τους χρήματα, φιλοδοξία, κοινωνικό status, επιθυμία για παιδιά και δέσμευση, ενώ

οι άντρες μια νέα, όμορφη και ελκυστική σύντροφο. Όταν οι προσδοκίες δεν είναι ξεκαθαρισμένες και δημιουργείται η σχέση με την

βεβαιότητα, ούτε καν την ελπίδα, ότι θα αλλάξουμε τον άλλο και θα τον φέρουμε στα «μέτρα μας», η κατάληξη είναι κοινή και σε πολλές

περιπτώσεις καταστροφική.

 

Αν αναλύσουμε όμως τους λόγους των χωρισμών καταλήγουμε στα παρακάτω:

1. δεν υπήρχε μεταξύ τους φιλία, εμπιστοσύνη
2. δεν ήταν «κοντά» ο ένας στον άλλο
3. υπήρχε σύγκρουση για το ποιός έχει μεγαλύτερη δύναμη, ποιός είναι ανώτερος
4. δεν ήξεραν πως να διαφωνούν
5. δεν είχαν μιλήσει για παιδιά, αν θέλουν ή όχι
6. τα χρήματα
7. τα προσωπικά σχέδια του καθενός (καριέρα, δουλειά)
8. η γνώμη των άλλων
9. δεν είχαν ίδια καταγωγή
10. ήταν μια σχέση από αντίδραση (σε προηγούμενη σχέση, διαζύγιο, φόβο μη μείνω μόνος/η, στους γονείς).

 

Όλα αυτά αποτελούν έναν πολύ καλό οδηγό για μια πραγματικά αρμονική σχέση, αν τα ακολουθήσουμε, π.χ. αν υπάρχει μεταξύ μας φιλία

και εμπιστοσύνη, αν είναι ο ένας κοντά στον άλλο, αν δεν υπάρχει σύγκρουση για το ποιός είναι πιο δυνατός αλλά νοιωθουμε ίσοι στη σχέση,

 αν ξέρουμε να διαφωνούμε, κ.λ.π.

 

Για να μπορέσει ο καθένας να προσελκύσει τον ιδανικό, για αυτόν, σύντροφο θα πρέπει να ακολουθήσει τα παρακάτω βήματα:

1. Να αποδεσμευτεί από το παρελθόν: οποιαδήποτε δέσμευση του παρελθόντος είναι σαν την άγκυρα που δεν μπορεί να τον αφήσει  

να προχωρήσει. Να επεξεργάζεται την κάθε σχέση και προχωράει.

   2.  Να ανακαλύψει ποια «πρότυπα συμπεριφοράς» ακολουθεί στις σχέσεις του με αποτέλεσμα την αποτυχία. Ποιά λάθη επαναλαμβάνει;

   3.  Να ξέρει ποιές είναι οι αναγκές του (βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες): επειδή ψάχνει έναν άνθρωπο για να καλύψει και να

σεβαστεί αυτές τις ανάγκες του.

   4.  Να αναγνωρίσει και να τηρήσει τα όριά του: πολλές φορές μέσα σε μια σχέση τα ξεπερνάει και με έναν «λάθος» σύντροφο αυτό

συμβάινει πολύ σύντομα και πολύ συχνά.

  5.  Να καθορίσει ποιά είναι η ιδανική σχέση και ο ιδανικός σύντροφος: και αυτό θα το κάνει αν αναρωτηθεί «τι χρειάζομαι» και όχι «τι θέλω».

  6.  Να αλλάξει τις συναναστροφές και τον κοινωνικό περίγυρο: διευρύνοντας τον κύκλο γνωριμιών του.

  7.  Να αναπτύξει νέες μεθόδους και συμπεριφορές μέσα στην σχέση: αν και ακούγεται δύσκολο, είναι εφικτό αν έχει ακολουθήσει τα

προηγούμενα βήματα.

  8.  Να ορίσει και να επιδιώξει την ιδανική για αυτόν ζωή: τι ζωή θέλει, τι δουλειά, πόσα χρήματα, κλπ.

  9.  Να χτίσει την αυτοεκτίμηση και την πίστη του: αν δεν πιστέψει αυτός στον εαυτό του, δεν θα πιστέψουν και οι άλλοι.

  10. Να εφαρμόσει όλα τα παραπάνω από την έναρξη της σχέσης: το πως θα συμπεριφερθεί, συναναστραφεί από την αρχή της σχέσης,

θα οδηγήσει τον δεσμό σε μια σταθερή σχέση ή σε άλλο ένα χωρισμό.

Να του κάθεσαι, αλλά όχι από την αρχή, γιατί θα σε θεωρήσει εύκολη και δεδομένη!

*Να του κάνεις ότι θέλει στο κρεβάτι, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, αλλά, προς Θεού, μη φανεί ότι το έχεις ξανακάνει, γιατί θα σε θεωρήσει εύκολη και θα ξενερώσει!

*Αν δεν το κάνεις καλά, είσαι ξενέρωτη!

*Αν το κάνεις πολύ καλά, είσαι π......α!

*Να έχεις στην εντέλεια νύχια, μάτια, μαλλιά, ρούχα, αλλά προσοχή: Είναι φοβερή σπατάλη χρόνου και χρημάτων να πηγαίνεις κομμωτήριο, γυμναστήριο, μανικιούρ-πεντικιούρ και για ψώνια... Αυτά τα κάνουν οι ανεγκέφαλες. Τσ, τσ, τς!!!

*Να δείχνεις έξυπνη (μην πούνε ότι κυκλοφορούμε με κανένα βλήμα), αλλά μην το παρακάνεις γιατί μπορεί να νιώσει μειονεκτικά!

*Να θες και να μη θες να κάνεις οικογένεια: Αν θες, είσαι κατίνα και θέλεις να τον τυλίξεις. Αν δε θες, είσαι επιπόλαιη, ελαφρών ηθών και δεν μπορεί να σε πάρει στα σοβαρά!

 

Προσοχή:
 

*Αν τον περιποιείσαι πολύ, μπορεί να εκληφθεί ως προσπάθεια «τυλίγματος»!!

*Αν δεν τον περιποιείσαι πολύ... ως αδιαφορία...!!!

*Η πολλή δουλειά και η ενασχόληση με την καριέρα μπορεί να εκληφθεί ως

"τσ, τσ, γυναίκα είναι αυτή;"

*Το αντίθετο σημαίνει ότι είσαι κατίνα και χωρίς στόχους!!!!

*Αν μαγειρεύεις καλά, μπορεί να σημαίνει ότι θέλεις να τον τυλίξεις!!

*Αν είσαι νοικοκυρά και τακτική, μπορεί να σημαίνει ότι θέλεις να τον τυλίξεις!

*Αν δεν κάνεις τα δύο παραπάνω, είσαι ανεπρόκοπη, δεν είσαι για σπίτι και γιατί να σε παίρνει κανείς στα σοβαρά!!

*Αν τον παίρνεις συχνά τηλέφωνο, μπορεί να σημαίνει ότι θέλεις να τον τυλίξεις και ασφυκτιά!!

*Αν όχι, το παίζεις γκόμενα!!

*Αν είσαι προοδευτική, ανοικτόμυαλη και μοντέρνα... άστο καλύτερα...!!

*Αν είσαι συντηρητική, το μόνο που θέλεις είναι να παντρευτείς, άρα να τον τυλίξεις!!!!!!!!!!!!!

 

 

Άντε βγάλε άκρη μετά... 

·        η τελευταία εβδομάδα της Μεγάλης Σαρακοστής και προ της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδας ονομάζεται βουβή ή κουφή, διότι παύουν να ακούγονται στις Εκκλησίες οι Χαιρετισμοί της Θεοτόκου.

 

·        η Κυριακή των Βαΐων καθιερώθηκε τον 9^ο αιώνα σε ανάμνηση της υποδοχής που επιφύλαξε ο λαός με κλαδιά βαΐων στο Χριστό κατά την είσοδό του στα Ιεροσόλυμα. Η λέξη προέρχεται από την κοπτική (βάιον ή βάις-ναι-) που σημαίνει κλαδί.

 

·        κάθε Μεγάλη Τετάρτη ανοίγει στα Ιεροσόλυμα η γυάλινη προθήκη μέσα στην οποία βρίσκεται τμήμα της «κολόνας του δαρμού» όπου έδεσαν οι Ρωμαίοι τον Ιησού, ώστε να μπορούν να προσκυνήσουν οι πιστοί. Πολλοί ισχυρίζονται πως αφουγκράζονται τους ήχους από το μαστίγιο που χτυπούσε τον Ιησού.

 

·        το Άγιο Μύρο παρασκευάζεται κάθε Μεγάλη Πέμπτη από 40 περίπου διαφορετικά συστατικά που εμφανίζονται από τον 8^ο αιώνα. Παρασκευάζεται κάθε δέκα χρόνια στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Τελευταία φορά παρασκευής του Αγίου Μύρου ήταν το 2002.

 

·        η τελετή της εξόδου και της Αποκαθηλώσεως του Εσταυρωμένου καθιερώθηκε μόλις στις αρχές του 19^ου αιώνα στο οικουμενικό Πατριαρχείο κατ’ επίδραση από τη Δύση.

 

·        ολόκληρη η εβδομάδα μετά τη Μεγάλη ονομάζεται Διακαινήσιμος γιατί την εβδομάδα αυτή βαπτίζονταν οι κατηχούμενοι, όπου γι’ αυτούς η εβδομάδα του Πάσχα ήταν η πρώτη εβδομάδα της εν Χριστώ ανακαινίσεως και αναγεννήσεως. Την ονόμαζαν μάλιστα και λευκή εβδομάδα, επειδή όλη την εβδομάδα φορούσαν λευκούς χιτώνες.

 

(Προσπαθώ να σας μάθω κάποια πράγματα ......)

Ένας νεαρό και επιτυχημένο στέλεχος εταιρείας, οδηγούσε τη νέα του τζάγκουαρ κάπως γρήγορα σε μία γειτονιά όχι και τόσο καλόφημη.  Πρόσεχε μην τυχόν κανένα παιδάκι ξεπροβάλει απότομα ανάμεσα από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα.  Κάποια στιγμή πιστεύοντας πως είδε κάτι να κινείται επιβράδυνε, αντί όμως να εμφανιστεί κάποιο παιδάκι, ένα τούβλο χτύπησε με δύναμη την πλαινή πόρτα της τζάγκουάρ του.  Φρέναρε απότομα και κάνοντας όπισθεν κατευθύνθηκε στο σημείο που το τούβλο είχε ριχτεί.
Φανερά θυμωμένος πετάχτηκε έξω από το αυτοκίνητό του, κι έπιασε ένα παιδί που βρήκε κοντά του, το έσπρωξε και το ακούμπησε με την πλάτη σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο, φωνάζοντας «Γιατί το έκανες αυτό και ποιος είσαι; Τι νομίζεις ότι κάνεις;  Αυτό είναι ένα καινούριο αυτοκίνητο και το τούβλο που πέταξες του έκανε μια πολύ ακριβή ζημιά!  Γιατί το έκανες»;
Το νεαρό αγόρι απολογητικά του είπε «σας παρακαλώ κύριε. σας παρακαλώ, ζητώ συγνώμη, αλλά δεν ήξερα τι άλλο να κάνω!  Πέταξα το τούβλο γιατί κανένας δεν σταματούσε.»  Με δάκρυα να κυλάνε στο πρόσωπό του και στο σαγόνι του, το αγοράκι έδειξε πίσω από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο.  «Είναι ο αδερφός μου» είπε  «Το αναπηρικό του καροτσάκι αναποδογύρισε στο πεζοδρόμιο, έπεσε απ το καροτσάκι κι εγώ δεν μπορώ να τον σηκώσω».
Το αγόρι ζήτησε από τον νεαρό «Θα μπορούσατε σας παρακαλώ να με βοηθήσετε να τον βάλουμε πίσω στο αναπηρικό του καροτσάκι;  Είναι χτυπημένος και είναι πολύ βαρύς για να τον σηκώσω μόνος μου».
Ο οδηγός εμβρόντητος, προσπάθησε να συνέλθει, σήκωσε γρήγορα το ανάπηρο αγόρι και το καροτσάκι του, έπειτα πήρε ένα χαρτομάντηλο και περιποιήθηκε πρόχειρα τις πληγές του αγοριού.  Με μια ματιά που του έριξε κατάλαβε πως τα τραύματα του παιδιού ήταν επιφανειακά κι όλα θα πήγαιναν καλά. 
«Σε ευχαριστώ, ο Θεός να σε ευλογεί» είπε το ευγνώμων αγοράκι στον ξένο.  Ο οδηγός ταραγμένος ακόμη, απλά κοιτούσε το αγοράκι να σπρώχνει το καροτσάκι με τον αδερφό του πάνω στο πεζοδρόμιο πηγαίνοντας για το σπίτι τους.
Γύρισε προς τη τζάγκουάρ του αργά.  Η ζημιά στο αυτοκίνητο ήταν εμφανέστατη αλλά ο νεαρός ποτέ δεν μπήκε στην διαδικασία να την επιδιορθώσει.  Άφησε τη ζημιά να υπάρχει για να του θυμίζει το μήνυμα «Μην ζεις τη ζωή σου τόσο γρήγορα έτσι ώστε να αναγκάζεις τον άλλον να σου πετάξει ένα τούβλο για να τραβήξει την προσοχή σου»! 
Ο θεός ψιθυρίζει στις ψυχές μας και μιλά στις καρδιές μας. 

Μερικές φορές όταν δεν έχουμε χρόνο να ακούσουμε,

 είναι αναγκασμένος να μας πετάξει ένα τούβλο.  Είναι επιλογή μας να ακούμε ή όχι.

Σκέψη της ημέρας:
Αν ο Θεός ήταν ψυγείο, η φωτογραφία σου θα ήταν πάνω του.
Αν ο Θεός είχε πορτοφόλι, η φωτογραφία σου θα ήταν μέσα σε αυτό.
Σου στέλνει λουλούδια κάθε άνοιξη.
Σου στέλνει μία ανατολή κάθε πρωί.  Τελικά είναι τρελός μαζί σου!

Ο Θεός δεν υποσχέθηκε μέρες χωρίς πόνο, γέλιο χωρίς θλίψη, ήλιο χωρίς βροχή,

 αλλά υποσχέθηκε δύναμη για κάθε μέρα, ανακούφιση στα δάκρια και φως για τον δρόμο.



Διάβασε προσεκτικά την παρακάτω πρόταση.

Αν ο Θεός στο φέρει. θα σε βοηθήσει και να το φέρεις εις πέρας...

 

Μια μέρα ο Χότζας, τσάκωσε με τις ξόβεργες που είχε βάλει στο φράχτη του ένα καλοθρεμμένο σπουργίτι και σκεφτόταν πώς θα το μαγειρέψει για να το φάει. Όμως το σπουργίτι τού μίλησε με ανθρώπινη φωνή και του είπε: «Ούτε καν να το σκεφτείς να με φας»! Ο Χότζας τα ‘χασε που ένα σπουργίτι μπορούσε να μιλάει και το είπε. «Δεν είμαι απλό σπουργίτι», του είπε τότε εκείνο, «είμαι Δάσκαλος, Χότζας δηλαδή, ανάμεσα στα πουλιά κι αν με αφήσεις ελεύθερο θα σου δώσω τρεις πολύτιμες συμβουλές».
Ο Χότζας σκέφτηκε ότι δεν συναντά κανείς πουλιά που μπορούν να μιλάνε κάθε μέρα με ανθρώπινη φωνή και ότι σίγουρα αυτό το σπουργίτι θα πρέπει να ξέρει πολλά . (Αυτό ήταν το πρώτο λάθος του, γιατί η γνώση και η ομιλία δεν πάνε απαραίτητα πακέτο· δεν σημαίνει ότι όποιος λέει κάτι έχει απαραίτητα και γνώσεις ούτε ότι όποιος έχει γνώσεις τις λέει κι όλας). Κι έτσι, του υποσχέθηκε να το αφήσει ελεύθερο αν του δώσει τις τρεις συμβουλές που του υποσχέθηκε.
«Εντάξει», είπε το σπουργίτι. «Πρώτη συμβουλή: Μην πιστεύεις ποτέ τις ανοησίες που σου λέει οποιοσδήποτε, ακόμη κι αν έχει φήμη, κύρος, δύναμη, πλούτη ή εξουσία. Αν κάποιος, λοιπόν, σου πει μια ανοησία, μην τον πιστέψεις».
«Σύμφωνοι», είπε ο Χότζας και το σπουργίτι συνέχισε:
«Δεύτερη συμβουλή: Ό,τι κι αν κάνεις, ποτέ μην προσπαθήσεις να κάνεις κάτι αδύνατο για σένα, γιατί θα αποτύχεις. Να έχεις πάντα επίγνωση μέχρι πού μπορείς να φτάσεις».
«Πολύ ωραία», είπε ο Χότζας και το σπουργίτι συνέχισε:
«Τρίτη Συμβουλή: Αν κάνεις κάτι που είναι σωστό, μην το μετανιώσεις ποτέ».
Κι έτσι ο Χότζας άφησε το σπουργίτι χαρούμενος, επειδή σκεφτόταν ότι αυτές ήταν πράγματι τρεις σοφές συμβουλές και ότι θα μπορούσε να τις πει στους μαθητές του. Αποφάσισε, μάλιστα, να τις γράψει και στον τοίχο του σπιτιού του για να τις θυμάται πάντα.
Όμως το σπουργίτι πήγε και κάθισε ψηλά στο κλαδί ενός δέντρου πάνω από τον Χότζα και άρχισε να γελάει κοροϊδευτικά. «Τι συμβαίνει;» το ρώτησε ο Χότζας.
«Έχω μέσα στο στομάχι μου ένα πολύτιμο διαμάντι. Αν με είχες σκοτώσει για να με φας, τώρα το διαμάντι θα ήταν δικό σου! Χα, χα, χα…»
Ο Χότζας θύμωσε πολύ και μετάνιωσε που άφησε το σπουργίτι να του φύγει. Αμέσως άρχισε να σκαρφαλώσει στο δέντρο για να το πιάσει. Ήταν όμως πια γέρος και το σπουργίτι ήταν πολύ γρήγορο: Κάθε φορά που το πλησίαζε εκείνο πέταγε όλο και πιο ψηλά. Στο τέλος, έφτασαν και οι δύο στην κορυφή του δέντρου, οπότε το σπουργίτι πέταξε μακριά και ο Χότζας κατάκοπος, δεν μπόρεσε να κρατηθεί γερά κι έπεσε κάτω και τσακίστηκε.
Κι ενώ βογκούσε από τους πόνους στο έδαφος, τον πλησίασε το σπουργίτι και πετώντας πάνω από το κεφάλι του, του είπε: «Γιατί πίστεψες την ανοησία που σου είπα, ότι έχω ένα διαμάντι στο στομάχι μου; Και δεν έφτανε αυτό, αλλά μετάνιωσες που με άφησες ελεύθερο, ενώ είχες κάνει κάτι σωστό. Και τέλος προσπάθησες να κάνεις κάτι αδύνατο για σένα: γέρος άνθρωπος να σκαρφαλώσεις στο δέντρο. Πριν περάσει λίγη ώρα από τη στιγμή που στις είπα, δεν ακολούθησες καμία από τις τρεις συμβουλές μου».
«Μμμμ…» βόγκηξε ο Χότζας, καθώς το σοφό σπουργίτι πέταξε μακριά.